Οι άνθρωποι της ζωής μας

Οι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας είτε για κάποιο λόγο, είτε για ορισμένο χρόνο, είτε για πάντα. Όταν το ξέρεις αυτό, ξέρεις και τι να κάνεις για τον κάθε άνθρωπο.

 

Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για κάποιο λόγο, συνήθως απαντά σε μία ανάγκη μας που με κάποιο τρόπο έχουμε εκφράσει. Έχει έρθει για να μας βοηθήσει σε μια δυσκολία, να παρέχει καθοδήγηση ή υποστήριξη, για να μας συνδράμει φυσικά, συναισθηματικά ή πνευματικά. Μοιάζει και είναι θεόσταλτος. Είναι εκεί για το λόγο ακριβώς που τον χρειαζόμασταν..

Μετά, χωρίς να κάνουμε κάτι λάθος και ίσως ακόμα σε μια άβολη στιγμή και παρ' ότι μπορεί να πληγωθούμε, η σχέση θα τελειώσει. Κάποιος από τους δύο θα πει ή θα κάνει κάτι που θα βάλει τέλος.

Μπορεί ο άνθρωπος αυτός να πεθάνει.

Μπορεί απλώς να φύγει μακριά μας.

Κάποιες φορές, μπορεί να ενεργήσει με τέτοιον τρόπο που να μας αναγκάσει να πάρουμε θέση.

Αυτό που πρέπει να κατανοήσουμε είναι ότι, η ανάγκη μας βρήκε ανταπόκριση, η επιθυμία μας εκπληρώθηκε, οπότε η δουλειά του ανθρώπου αυτού τελείωσε. Η προσευχή μας πήρε απάντηση και είναι ώρα να προχωρήσουμε.

 

Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, αυτό σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να ωριμάσουμε, να μοιραστούμε και να μάθουμε.

Μπορεί να μας φέρει μια ειρηνική εμπειρία, ή να μας κάνει να γελάμε.

Θα μας μάθει να κάνουμε κάτι που δεν κάναμε ως τώρα και πάντως η παρουσία του θα μας δώσει μεγάλη χαρά.

Παρ' ότι μπήκε στη ζωή μας για ορισμένο χρόνο, το έργο του ήταν σπουδαίο.

 

Όταν κάποιος είναι στη ζωή μας για πάντα, μας διδάσκει μαθήματα ζωής. Θα μας διδάξει αυτά, πάνω στα οποία πρέπει να χτίσουμε στέρεα συναισθηματικά θεμέλια.

Η δουλειά μας είναι να δεχτούμε το μάθημα, να αγαπήσουμε τον άνθρωπο αυτό και να εφαρμόσουμε όσα μάθαμε στη σχέση μας μαζί του, σε όλες τις σχέσεις και όλα τα πεδία της ζωής μας.

Ο μικρός Δημητράκης

Ο μικρός Δημητράκης μπήκε στην κουζίνα όπου η μαμά του ετοίμαζε βραδινό.

Πλησίαζαν τα γενέθλιά του και σκέφτηκε ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να πει στη μαμά του τι δώρο ήθελε.

"Μαμά", είπε ο μικρός Δημητράκης "θέλω ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου".

Ο μικρός Δημητράκης ήταν ένας φασαρτζής του κερατά. Και στο σχολείο και στο σπίτι όλο μπελάδες δημιουργούσε.

Έτσι λοιπόν η μαμά του τον ρώτησε αν πιστεύει ότι το δικαιούται το δώρο.

"Φυσικά", είπε ο μικρός.

Η μαμά του, χριστιανή γυναίκα, ήθελε να βάλει τον γιο της να σκεφτεί τη συμπεριφορά του όλο τον χρόνο που είχε περάσει. Έτσι του είπε να πάει στο δωμάτιό του και να σκεφτεί πως φέρθηκε όλους τους μήνες από τα προηγούμενα γενέθλιά του. Και μετά, του είπε, να γράψει ένα γράμμα στον θεούλη και να εξηγεί γιατί αξίζει το ποδήλατο!

Έτσι ο μικρός Δημητράκης πήγε στο δωμάτιό του και άρχισε να γράφει:

-ΓΡΑΜΜΑ 1ο-

Αγαπητέ Θεούλη. Ήμουν πολύ καλό παιδί φέτος και θάθελα ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου. Το προτιμώ κόκκινο.

Ο φίλος σου, Δημητράκης

Ο Δημητράκης όμως ήξερε ότι αυτά που έγραψε δεν ήταν αλήθεια. Δεν ήταν και τόσο καλό παιδί.

Έτσι, έσκισε το πρώτο γράμμα και ξανάρχισε.

-ΓΡΑΜΜΑ 2ο-

Αγαπητέ Θεούλη

Είμαι ο φίλος σου ο Δημητράκης. Ήμουν καλό παιδί φέτος και θάθελα ένα κόκκινο ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

Σ' ευχαριστώ. Ο φίλος σου Δημητράκης

Ήξερε όμως ότι ούτε αυτό ήταν αλήθεια. Έτσι, έσκισε και αυτό το γράμμα και άρχισε ξανά.

-ΓΡΑΜΜΑ 3ο-

Αγαπητέ Θεούλη. Ήμουν εντάξει τη χρονιά που πέρασε. Θα 'θελα ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

Δημητράκης

Ο Δημητράκης ήξερε ότι ούτε αυτό το γράμμα μπορούσε να το στείλει στο Θεό.

Έτσι έγραψε το...

-ΓΡΑΜΜΑ 4ο-

Θεέ

Ξέρω ότι δεν ήμουν καλό παιδί φέτος. Λυπάμαι πραγματικά. Θα γίνω καλό παιδί όμως αν μου στείλεις ένα ποδήλατο για τα γενέθλιά μου.

Σε παρακαλώ...Ευχαριστώ 

Δημητράκης

Ο μικρός ήξερε όμως, ότι ακόμη κι αν έλεγε αλήθεια, αυτό το γράμμα δεν θα του έφερνε το ποδήλατο. . . Τώρα πια ανησύχησε. Πήγε στην κουζίνα και είπε στη μαμά του ότι ήθελε να πάει στην εκκλησία.

Η μαμά σκέφτηκε ότι το "κόλπο" της είχε πιάσει, μιας και είδε τον μικρό να είναι σκεφτικός και λυπημένος.

"Πήγαινε, αλλά να γυρίσεις γρήγορα".

Ο Δημητράκης πήγε στην εκκλησία της γειτονιάς. Μπήκε μέσα κι έριξε μια ματιά γύρω του να δει αν ήταν κανένας άλλος εκεί. Προχώρησε προς το ιερό και βρήκε μια εικόνα της Παναγίας. Πολύ προσεκτικά την ξεκρέμασε και την έχωσε κάτι από το παλτό του και έφυγε από την εκκλησία τρέχοντας. Μπήκε γρήγορα στο σπίτι του, χώθηκε στο δωμάτιό του και πήρε μολύβι και χαρτί.

-ΓΡΑΜΜΑ 5ο-

Θεέ 

Έχω στα χέρια μου τη μάνα σου. 

Αν θέλεις να την ξαναδείς, στείλε μου το ποδήλατο. 

Ξέρεις ποιος!!!

Φήμη

Συζητάνε ένας Ιταλός, ένας Γερμανός και ένας Έλληνας για τοπαρατσούκλι που έχει το πέος στην χώρα τους.

-Εμείς το λέμε "Ιππότη", λέει ο Ιταλός.

-Γιατί; τον ρωτάν οι δύο άλλοι.

-Γιατί σηκώνεται για να κάτσουν οι κυρίες!

-Εμείς το λέμε "Αυλαία", λέει ο Γερμανός.

-Γιατί; τον ρωτάν οι δύο άλλοι.

-Γιατί μετά από κάθε παράσταση πέφτει!

-Εμείς το λέμε "Φήμη", λέει ο Έλληνας.

-Γιατί; τον ρωτάν οι δύο άλλοι.

-Γιατί πηγαίνει από στόμα σε στόμα!

Ο λαγός και η αρκούδα

Πάει ο λαγός στο σπίτι της αρκούδας , χτυπάει την πόρτα και ανοίγει το αρκουδάκι:

- Είναι εδώ η μητέρα σου; του λέει ο λαγός.
- Όχι , του απαντάει το αρκουδάκι.
- Όταν γυρίσει , πες της ότι τη γλίτωσε , γιατί αν ήταν εδώ θα την γαμ@σα!

Πάει την επόμενη μέρα ο λαγός , και ξαναχτυπάει την πόρτα της αρκούδας.

Ανοίγει πάλι το αρκουδάκι.
- Είναι εδώ η μητέρα σου; το ρωτάει
- Όχι , λέει το αρκουδάκι.
- Όταν γυρίσει , πες της ότι πάλι τη γλίτωσε , γιατί αν ήταν εδώ , θα την γαμ@σα!

Το ξανακάνει αυτό ο λαγός για μια δυο μέρες , ώσπου το μαθαίνει η αρκούδα και γίνεται έξαλλη.
- Τον παλιολαγό , άκου θα με γα@σει!!! Θα τον περιμένω αύριο εδώ , και θα δεις τι πάθει…

Πράγματι , την επόμενη μέρα ξαναπάει ο λαγός στο σπίτι της αρκούδας , χτυπάει την πόρτα , και του ανοίγει πάλι το αρκουδάκι.
- Είναι εδώ η μητέρα σου; τον ρωτάει.

- Εδώ είναι , λέει το αρκουδάκι.
Εκείνη τη στιγμή , πετιέται έξω η αρκούδα και ορμάει στο λαγό , να τον διαλύσει. Όπου φύγει φύγει ο λαγός , τρέχει , και η αρκούδα να τον κυνηγάει από πίσω παντού μέσα στο δάσος , πέρα δώθε, ένας χαμός , ώσπου ο λαγός περνάει ανάμεσα από δυο δέντρα , και  πάει να περάσει και η αρκούδα ανάμεσα , αλλά σφηνώνεται και δεν μπορεί να φύγει.

Τότε , πάει από πίσω ο λαγός , σαν κύριος χαλαρά , και αρχίζει να την γ@μάει  , και όταν τελειώνει , γυρίζει και της λέει:

- Μπορούσα να σε γαμ@σω και στο σπίτι , αλλά ήταν το παιδί μπροστά...!!!!

Ο Τοτός με μια μυγοσκοτώστρα

Μπαίνοντας στην κουζίνα η μαμά βλέπει τον Τοτό με μια μυγοσκοτώστρα στο χέρι και του λέει:

- "Μύγες κυνηγάς;"
- "Ναι.".
- "Σκότωσες καμία.".
- "Αμέ δύο αρσενικές και δύο θηλυκές.".
- "Και πως τις ξεχωρίζεις.".

- "Οι αρσενικές ήταν πάνω στο μπουκάλι της μπύρας και οι θηλυκές στο τηλέφωνο!!!".

Οι αρετές των εθνών

Όταν ο Θεός δημιούργησε τα έθνη , έδωσε στο κάθε έθνος από δύο αρετές. Έτσι , έκανε του Αμερικανούς τακτικούς και νομοταγείς , τους Γερμανούς αποφασιστικούς και μελετηρούς , τους Ιάπωνες εργατικούς και υπομονετικούς , και ούτω καθεξής.

Για τους Έλληνες είπε , θα είναι έξυπνοι , τίμιοι και θα δουλεύουν στο δημόσιο.

Όταν τελείωσε τη δημιουργία του κόσμου , τον πλησίασε ο αρχάγγελος Γαβριήλ και του είπε:

-Κύριε , έδωσες σε όλα τα έθνη από δύο αρετές , αλλά στους Έλληνες έδωσες τρεις. Αυτό θα τους κάνει πολύ ισχυρούς , και θα διαταράξει τις ισορροπίες πάνω στη γη.

-Έχεις δίκιο Γαβρίλε , είπε ο Κύριος. Στάθηκα απρόσεκτος , και αυτή η απροσεξία μου θα κάνει τους Έλληνες να κυριαρχήσουν σε όλο τον κόσμο. Κάτι πρέπει να κάνω , αλλά δεν μπορώ να ανακαλέσω τις αρετές που τους έδωσα , κι άρχισε ο Θεός να ψάχνει να βρει μια λύση.

-Το βρήκα! Θα παραμείνουν οι τρεις αρετές , αλλά κάθε Έλληνας , θα μπορεί να κάνει χρήση μόνο των δύο.

Κι έτσι έγινε: 

Αν ένας Έλληνας είναι τίμιος και δουλεύει στο Δημόσιο , δεν είναι έξυπνος.
Αν είναι έξυπνος και δουλεύει στο Δημόσιο , δεν είναι τίμιος.
Αν είναι έξυπνος και τίμιος , δεν δουλεύει στο δημόσιο.

Ρωτάει το παιδί τη μάνα του

Ρωτάει το παιδί τη μάνα του: 

- Μάνα είναι αλήθεια πως τα παιδιά τα φέρνει ο πελαργός ;
- Ναι χρυσό μου ! 

- Μάνα είναι αλήθεια πως τα δώρα μου τα φέρνει ο Aγιος Βασίλης ;
- Ναι χρυσό μου ! 

- Μάνα είναι αλήθεια πως το ψωμί μας το δίνει ο Θεούλης ;
- Ναι χρυσό μου ! 

- Ε τότε μάνα ... τον πατέρα τι τον θέλουμε ;